นายกำลังทำอะไร...

posted on 05 Oct 2009 03:17 by topxcite in Idea

ไม่ได้เข้ามานั่งอัพบล็อกตั้งนานมากแล้ว เป็นเดือนๆเห็นจะได้ เพราะมัวยุ่งอยู่กับ thesis ที่เคร่งเครียดมาถึง 2 เดือนกว่าเต็มๆ และจนปัจจุบันก็ยังไม่เสร็จไม่สิ้น ...วันนี้มีเหตุให้เกิดความตึงเครียดในความคิดอีก เลยมาเขียนระบายเล่นๆก่อน.....ใครเผลาเข้ามาอ่านก็อาจจะเซ็งไป หรือจะเอาไปต่อยอดความคิดใช้ประโยชน์ต่อก็ขออนุโมธนาด้วยนะครับ

 

ตั้งแต่ช่วงเดือนที่ผ่านๆมา นั่งทำ thesis และก็กลับไปนั่งทำงานที่บ้าน ไปเจอเพื่อนๆในแกงค์ที่ถ่ายรูปด้วยกันสมัยก่อน ที่จบล่วงหน้าไปแล้ว ไปเป็นอาจารย์สอนมหาลัยซะแล้ว มีการมีงานมีรถขับ ก็กลับมามองตัวเราเรานี่ช่างไม่เอาไหนจริงๆ มั่วแต่เล่นๆหัวๆเลยยังไม่จบเหมือนเพื่อนๆในกลุ่ม การงานก็ไม่ทำจะเอาไงกับชีวิต เลยคิดนั่งวางแผนการงานของตัวเอง.....ใจนึงก็อยากจะเป็นอาจารย์สอนมหาวิทยาลัยมั่ง เพราะดูท่านอาจารย์ที่ปรึกษา thesis นี่ก็เงินได้ไม่น้อยเลยทีเดียว และคงมีเวลาว่างไปถ่ายรูปด้วย...แม่ก็มาเสริมทัพอีกว่า หรือพอจบอันนี้แล้วจะเรียนเอกต่อเลย....ก็กลับไปนั่งคิดนอนคิดว่า จะเรียนต่อเลยดีมั้ย จะสมัครงานเป็นอาจารย์มหาลัย หรืองานบริษัทที่เงินเดือนเยอะๆดีมั้ยคิดอยู่หลายตลบเลยทีเดียว...

 

จนเมื่อ 2-3 วันก่อน ได้กลับมากรุงเทพ...ถึงเวลาที่จะได้อยู่คนเดียวอยู่กับตัวเองอีกครั้ง...และจนกระทั่งวันนี้ ที่มานั่งเขียน blog อยู่ตรงนี้...อ่อ ก่อนหน้านี้นิดนึง คิดในห้องน้ำเลย (ต้องเล่าก่อนว่า ปกตินายดึกในจะชอบหาหนังสือเข้าไปนั่งอ่าน้วลาทำธุระหนักๆ) ก็หยิบหนังสือเกี่ยวกับการลงทุนเข้าไป ประกอบกับเมื่อช่วงหัวค่ำ มีเพื่อน skype มาคุยถึงเรื่องธุรกิจที่มันจะชวนลงทุน (ไม่ขอพูดถึงว่าธุรกิจอะไร เป็นความลับนิดๆคับ) ซึ่งเืพื่อนคนนี้มันก็มีร้านเป็นร้านขายอุปกรณ์เาริมความงามเป็นของตัวเองแล้ว เป็นการต่อยอดธุรกิจครอบครัวธุรกิจเดิมออกมา เป็นเป็นของตัวเองใหญ่โตเลยทีเดียว แล้วมันก็มาปรึกษาเรื่องธุรกิจกับนายดึกใน เพราะมันเป็นว่าเราเรียนทางสายนี้มาโดยตรงและเป็นคนที่คิดค้นและกระต้นชาวเพื่อนๆให้ทำสิ่งต่างๆในโลกธุรกิจใบเล็ก.....คำถามสุดท้ายที่มันถามคือ "แกยังมีไฟอยู่รึป่าววะ"

 

"แกยังมีไฟอยู่รึป่าววะ" คำถามนี้ทำให้นายดึกในถึงกับต้องหยุดไปพักนึก แล้วค่อยๆตอบอย่างไม่มั่นใจเลยว่า "มี" เป็นคำตอบที่ตัวเองรู้ว่าไม่จริง แต่ก็ยังตอบไป...แล้วก็กลับมานั่งถามตัวเองในตอนที่อ่านหนังสือด้านการลงทุนที่ซื้อมาเองตั้งแต่ก่อนเข้าเรียนป.ตรี ว่าทำไมไฟมันหมดไปขนาดนี้ ไฟที่จะทำงาน ทำเงิน ทำธุรกิจ ....เมื่อก่อนที่เราจะเข้าเรียนเศรษฐศาสตร์ เรามองทุกๆอย่างที่ทำเงินได้ แ้ม้แต่ตอนที่เราเรียนอยู่ ยังชวนเพื่อนๆสนิทมิตรสหายร้วมลงทุนเล่นหุ้นกันยกใหญ่ แต่ความปรารถนาเหล่านี้ที่จะหาเงิน ที่จะรวยมันหายไปไหน???

 

ระหว่างที่นั่งอ่านหนังสือเล่มนี้ ก็คิดถึงตัวเราในหลายๆปีที่ผ่านมา ว่าที่เราเบนเข็มมาทางสายธุรกิจนี่เราต้องการอะไร เรากำลังจะทำอะไร...เลยวกกลับไปคิดถึงครั้งแรกที่เราหันหลังให้กับวิศวะ..สายอาชีพที่มั่งคั่ง...เรามาทางนี้เพราะ "เราอยากรวย เราอยากให้คนที่บ้านสบาย" การที่เราเข้ามหาลัยที่ไม่ได้มีชื่อเสียงระดับประเทศ เข้าเรียนในมหาลัยเอกชน เพื่อที่ว่า เมื่อเราทำธุรกิจ เราจได้ไม่ต้องห่วงกับยศถาบันดาศักดิ์ใดๆ และที่สำคัญที่สุด..เราเรียนเศรษฐศาสตร์เพื่อการวิเคราะห์ในธุรกิจต่างๆที่เราจะทำ ในการลงทุนทุกอย่างที่เราจะลง และเราต้องมองทุกทางทุกโอกาสที่จะทำเงินได้ และสร้างความมั่งคั่งที่ยั่งยืนได้....เมื่อมองตัวเองออกดังนี้ทำให้นายดึกมองเห็นว่า เราเดินออกมานอกทางขนาดไหน แม้ทางที่เราจะไปมันยากลำบาก และดูเหมือนเราจะเดินกลับทางที่ง่ายต่อการดำเนินชีวิต ทางที่มีความมั่นคงในชีวิต...แต่ก็นะ เราจำได้แล้ว ว่าเรากำลังจะทำอะไร .....ขอบใจเพื่อนที่เตือนสติ

 

blog หน้าๆ นอกจากรูป คนที่เข้ามาดู คงต้องทนกับบทความธุรกิจมั่งแล้ว....นายดึกในที่เคยสร้างตำนานคนเดิมจำตัวเองได้แล้ว...ส่วนใครที่หลงเข้ามา (และคงจะอ่านไม่จบถึงบันทัดนี้) ก็อาจจะเซ็งไปบ้าง....ส่วนใครอ่านจบก็ส่งเสียงกันหน่อยแล้วกัน นะจ๊ะ

 

Comment

Comment:

Tweet

คำตอบ

#3 By (61.19.66.228) on 2010-01-29 15:33

#2 By (61.19.66.228) on 2010-01-29 15:33

นายรักฉันไหม

#1 By (61.19.66.228) on 2010-01-29 15:32